วิทยานิพนธ์
2564 (พ.ศ.) / 2021 (ค.ศ.)
วิทยานิพนธ์
ความเป็นไปได้ของการจำหน่ายผักปลอดสารพิษผ่านระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์: กรณีศึกษาจังหวัดตรัง
The feasibility study of non-toxic vegetable distribution through the e-commerce system: A case study of Trang Province
#การพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์
#ผักปลอดสารพิษ
#การตลาด
SDG-8: งานที่มีคุณค่าและการเติบโตทางเศรษฐกิจ
SDG-9: อุตสาหกรรม นวัตกรรม และโครงสร้างพื้นฐาน
SDG-12: การบริโภคและการผลิตที่ยั่งยืน
ผู้แต่ง (Creator)
หัวเรื่อง (Subject)
คำสำคัญ (Keywords)
ปีที่เผยแพร่ (Year)
คณะ (Faculty)
ภาษา (Language)
URI (Identifier)
ระดับปริญญา (Degree Level)
ชื่อปริญญา (Degree Name)
ประเภทปริญญา (Degree Type)
สาขาวิชา (Discipline)
ที่ปรึกษา (Advisor)
มหาวิทยาลัย/สถาบัน (University/Institution)
หน่วยงานที่มอบปริญญา (Grantor)
ลิงก์บทความฉบับเต็ม (Full Text URL)
สถานที่ที่เกี่ยวข้อง (Spatial Coverage)
ช่วงเวลาที่ศึกษา (Temporal Coverage)
สิทธิ์การใช้งาน (Access Level)
สัญญาอนุญาต (License)
Dublin Core Metadata
| Element | Value |
|---|---|
| dc.title | ความเป็นไปได้ของการจำหน่ายผักปลอดสารพิษผ่านระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์: กรณีศึกษาจังหวัดตรัง |
| dc.title.alternative | The feasibility study of non-toxic vegetable distribution through the e-commerce system: A case study of Trang Province |
| dc.contributor.author | กนกวรรณ จู้ห้อง (คณะพาณิชยศาสตร์และการจัดการ) |
| dc.date.accessioned | 2026-08-14T10:37:38+07:00 |
| dc.date.issued | 2018 |
| dc.date.issuedBE | 2561 |
| dc.description.abstract | การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) เพื่อศึกษาพฤติกรรมการซื้อผักปลอดสารพิษของผู้ที่ซื้อผักปลอดสารพิษ 2) เพื่อศึกษาพฤติกรรมการใช้ระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ของผู้ที่ซื้อผักปลอดสารพิษ และ 3) เพื่อศึกษาและวิเคราะห์ความเป็นไปได้ด้านเทคโนโลยี ด้านการตลาด ด้านการจัดการ ด้านการเงิน ของการจำหน่ายผักปลอดสารพิษผ่านระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ ใช้แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง โดยใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก เป็นเครื่องมือ ทำการศึกษากลุ่มตัวอย่าง 3 กลุ่ม ดังนี้ กลุ่ม นักวิชาการส่งเสริมการเกษตรสำนักงานเกษตรจังหวัดตรังจำนวน 2 คน กลุ่มเกษตรกรที่ปลูกผักปลอดสารพิษรายใหญ่ในจังหวัดตรังที่ขึ้นทะเบียนเกษตรกร (ทบก.) กับสำนักงานเกษตรจังหวัดตรังและได้รับตรามาตรฐานเกษตรดีที่เหมาะสม (GAP) จำนวน 9 คน และกลุ่มผู้ที่ซื้อผักปลอดสารพิษจากเกษตรกรจำนวน 9 คน ที่ผ่านเกณฑ์ 4 เกณฑ์ ผลการวิจัยพบว่า 1. ผู้ที่ซื้อผักปลอดสารพิษในจังหวัดตรังส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุระหว่าง 31 - 40 ปี สถานภาพสมรส การศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ปริญญาตรีและปริญญาโท ประกอบอาชีพธุรกิจส่วนตัว มีรายได้ต่อเดือนระหว่าง 10,001 - 20,000 บาท นิยมซื้อผักปลอดสารพิษมากที่สุด 2 ประเภท คือ ผักปลอดสารเคมีและผักไฮโดรโปนิกส์ โดยนำไปประกอบอาหาร หรือใช้สำหรับธุรกิจหรือบริการ ผู้ซื้อผักปลอดสารพิษ สั่งซื้อผักปลอดสารพิษผ่านทางโทรศัพท์และผ่านทางระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งตนเองเป็นบุคคลที่มีอิทธิพลในการตัดสินใจเลือกซื้อ สถานที่ซื้อผักปลอดสารพิษบ่อยที่สุด คือ ซื้อผักปลอดสารพิษโดยตรงกับเกษตรกร เพราะเชื่อมั่นในคุณภาพของผักปลอดสารพิษและมาตรฐานการรับรองสินค้าการเกษตร ความถี่ในการซื้อส่วนใหญ่ซื้อทุกวัน ค่าใช้จ่ายในการซื้อผักปลอดสารพิษส่วนใหญ่ไม่เกิน 300 บาทต่อครั้ง และสูงสุด 6,000 บาทต่อครั้ง 2. ผู้ซื้อผักปลอดสารพิษในจังหวัดตรังมีประสบการณ์ในการซื้อสินค้าผ่านระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์จำนวน 7 คน โดยผู้ที่มีประสบการณ์ให้เหตุผลว่า มีความสะดวกในการเลือกซื้อ ประหยัดเวลา และสามารถเปรียบเทียบราคาได้หลากหลายช่องทาง ประเภทสินค้าและบริการที่ซื้อผ่านระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ คือ เสื้อผ้า ของใช้ ความถี่ในการซื้อสินค้าเดือนละ 1 ครั้ง ค่าใช้จ่ายในการซื้อสินค้าไม่เกิน 1,000 บาทต่อครั้ง และใช้ระยะเวลาในการซื้อสินค้าผ่านระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ไม่เกิน 50 นาที โดยผู้ซื้อมีวิธีการค้นหาข้อมูล รายละเอียดของสินค้าและเปรียบเทียบราคาก่อนตัดสินใจซื้อ วิธีการชำระเงิน คือ ชำระเงินผ่านทางอินเทอร์เน็ตแบงก์กิ้ง ระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ที่นิยมใช้มากที่สุด คือ เฟสบุ๊ค เว็บไซต์ และแอพพลิเคชั่น โดยใช้สมาร์ตโฟนในการสั่งซื้อสินค้าผ่านทางระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ 3. ความเป็นไปได้ด้านเทคโนโลยี ด้านการตลาด ด้านการจัดการ ด้านการเงิน ของการจำหน่ายผักปลอดสารพิษผ่านระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ พบว่า ด้านเทคโนโลยี ภาครัฐให้การสนับสนุน มีการถ่ายทอดการใช้เทคโนโลยีด้านการผลิต การจัดจำหน่ายผลผลิตผ่านทางระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ โดยภาครัฐร่วมมือกับภาคเอกชน จัดอบรมเชิงปฏิบัติการให้กับเกษตรกร เกษตรกรที่ปลูกผักปลอดสารพิษมีทักษะในการใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์และมีความรู้ในการนำผักปลอดสารพิษมาจำหน่ายผ่านระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ เพื่อเพิ่มช่องทางการจำหน่าย และสามารถตอบสนองต่อความต้องการของผู้ที่ซื้อผักปลอดสารพิษให้มีความสะดวกและรวดเร็วในสั่งซื้อ สามารถเลือกวิธีการชำระเงิน เลือกวิธีการจัดส่ง โดยผู้ที่ซื้อผักปลอดสารพิษไม่ต้องเสียเวลาในการเดินทางไปซื้อผักปลอดสารพิษด้วยตนเอง ด้านการตลาด ภาครัฐวางแผนให้เกษตรกรจำหน่ายผักปลอดสารพิษผ่านโมเดิร์นเทรดและร้านอาหารในจังหวัดตรัง โดยตรงไม่ต้องผ่านพ่อค้าคนกลาง มีการสร้างมูลค่าเพิ่มโดยใช้บรรจุภัณฑ์ที่ปลอดภัยต่อผู้บริโภคและสิ่งแวดล้อม การเขียนเรื่องราวของผักปลอดสารพิษ (Story telling) รวมถึงการแปรรูปผักปลอดสารพิษให้มีความหลากหลายเพื่อตอบสนองวิถีการดำรงชีวิตของผู้ที่ซื้อผักปลอดสารพิษ ด้านการจัดการ ภาครัฐมีการวางนโยบายด้านเศรษฐกิจพอเพียงและปรับโครงสร้างเศรษฐกิจภาคการเกษตรให้สอดคล้องกับเกษตรกรที่ปลูกผักปลอดสารพิษในจังหวัดตรัง สร้างสมรรถนะด้านการแข่งขันเพื่อก้าวสู่การทำเกษตร 4.0 ซึ่งเกษตรกรที่ปลูกผักปลอดสารพิษในจังหวัดตรังเป็นผู้ดูแล บริหารจัดการ และรับคำสั่งซื้อจากผู้ที่ซื้อผักปลอดสารพิษตลอดจนวางแผนการผลิตให้สอดคล้องกับความต้องการของผู้บริโภค โดยผู้ที่ซื้อผักปลอดสารพิษจะให้ความสำคัญในการสั่งซื้อผักปลอดสารพิษผ่านทางระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ที่ไม่มีความซับซ้อน สะดวกต่อการใช้งาน สามารถติดต่อกับผู้ผลิตได้โดยตรง ลักษณะของระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ที่ผู้ซื้อผักปลอดสารพิษต้องการ คือ สื่อสังคมออนไลน์และแอพพลิเคชั่น ด้านการเงิน ภาครัฐมีการร่วมมือกับหน่วยงานทางการเงิน ได้แก่ ธนาคารพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมแห่งประเทศไทย (SME Bank) ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร (ธ.ก.ส.) พร้อมให้คำปรึกษาด้านการเงิน เกษตรกรมีการจัดทำบัญชีทางด้านการเงิน งบประมาณในการลงทุนอย่างเป็นระบบ และมีสภาพคล่องทางด้านการเงิน ผู้ที่ซื้อผักปลอดสารพิษยินดีจ่ายเงินในการซื้อผักปลอดสารพิษที่มีราคาที่สูงกว่าผักทั่วไป เพราะมีความเชื่อมั่นในคุณภาพของผักปลอดสารพิษที่มาจากเกษตรกรผู้ปลูกผักปลอดสารพิษในจังหวัดตรัง และหากมีการจัดโปรโมชั่นจะช่วยกระตุ้นให้ผู้ที่ซื้อผักปลอดสารพิษหรือผู้ที่สนใจผักปลอดสารพิษซื้อผักปลอดสารพิษเพิ่มมากขึ้น จากการวิเคราะห์ด้านเทคโนโลยี ด้านการตลาด ด้านการจัดการ และด้านการเงิน พบว่ามีความเป็นไปได้ที่จะนำผักปลอดสารพิษมาจำหน่ายผ่านทางระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ ตอบสนองความต้องการของกลุ่มเป้าหมายและคุ้มค่าต่อการลงทุน โดยข้อเสนอแนะต่อภาครัฐ คือ การสนับสนุนให้เกษตรกรที่นำระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์มาเป็นช่องทางในการจำหน่ายผักปลอดสารพิษ โดยการให้ความรู้ การสร้างมูลค่าเพิ่มผักปลอดสารพิษด้วยผลงานวิจัย นวัตกรรม การออกแบบบรรจุภัณฑ์ และสร้างแบรนด์ของผักปลอดสารพิษ ส่วนข้อเสนอแนะที่มีต่อเกษตรกรที่ปลูกผักปลอดสารพิษ คือ เกษตรกรควรปลูกผักปลอดสารพิษ 2 ประเภท ได้แก่ ผักปลอดสารเคมีและผักไฮโดรโปนิกส์ และพัฒนาช่องทางการจำหน่ายผักปลอดสารพิษผ่านทางระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์โดยใช้สื่อสังคมออนไลน์เป็นเครื่องมือจำหน่ายผักปลอดสารพิษ |
| dc.description.abstract | The objectives of this research are: 1) to study the consumers’ buying behaviors of non-toxic vegetables; 2) to study the consumers’ behaviors on using e-commerce to buy non-toxic vegetables; 3) to study the feasibility of technology, management, marketing, and financing on the distribution of non-toxic vegetables through the e-commerce system. By applying the semi-structured interview as an instrument, the researcher conducted in-depth interviews with participants. The data was collected from three groups of people: 1) two Agricultural Extension officers from Trang Provincial Agricultural Extension Office; 2) nine major farmers who grow non-toxic vegetables in Trang Province, appear on the list of the Farmer Register of Trang Provincial Agricultural Office and are certified by the Good Agriculture Practice (GAP); 3) nine customers who bought non-toxic vegetables from the farmers who passed four agricultural criteria. The research results are as follows: 1. Most buyers who bought non-toxic vegetables in Trang Province are female aged between 31-40 and married. The buyers vary in educational background, from high school level, undergraduate degree to master’s degree, and some of them are business owners. The average income earned is between 10,001-20,000 baht per month. There were two kinds of non-toxic vegetables they preferred buying: pesticide-free vegetables and hydroponic vegetables. The vegetables they bought were used in cooking and in their business and services. They bought them via phone and the e-commerce system; they could make their own choice of what to buy. The most common way to buy non-toxic vegetables is directly from the farmers as they know the quality of the vegetables, which are assured by the Certification of Agricultural Products. Vegetables are purchased daily, with the buyers spending between 300 to 6,000 baht each day. 2. Of the nine buyers, seven bought the non-toxic vegetables via the e-commerce system. Their reasons for this are convenience, time and price comparison opportunity. Other products that they buy via the system include clothes and personal items. The frequency of buying is once a month and their budget per time is of no more than 1,000 baht. The minimum time spent on the e-commerce buying is 50 minutes. The buyers usually search for product details and compare their prices before buying, and payment is usually accomplished using internet banking. Through their smart phones, the most popular e-commerce systems that they use are Facebook, websites and mobile applications. 3. With regard to the feasibility of technology on the distribution of non-toxic vegetables through the e-commerce system, it is apparent that the government provides knowledge on production technology and organizes non-toxic vegetable distribution through the e-commerce system. In addition, the government also works in collaboration with private sectors to organize workshops for farmers who can learn how to use electronic devices to sell their non-toxic vegetables via the e-commerce system. Consequently, they have more channels to sell their vegetables and to provide for buyers a fast and easy way to order their products. In other words, through the system the buyers can choose the type of payment and mode of delivery they prefer, hence saving their travel time. In connection with marketing feasibility, the government plans for the farmers to sell their non-toxic vegetables directly through Modern Trade and to restaurants in Trang, that is to say, without going to the middle man. To add value to their products, the government suggests that they use safe and environment-friendly packages which provide product stories, and that they process their non-toxic vegetables into various forms in order to meet the buyers’ lifestyles. In terms of management, the government applies the Self-Sufficient Economic Policy to help guide the farmers and adjusts the economic structure of the agricultural sector to be consistent with the way the local farmers grow their non-toxic vegetables so as to increase the ability of the farmers to compete in the market according to the Agriculture 4.0 Model, part of Thailand’s economic policy. Under this model’s guidelines, the farmers run the business themselves by taking orders from the buyers and setting their own production plans to meet their buyers' demands. The buyers can buy non-toxic vegetables through the e-commerce system, which is not complicated, easy to be used and allows them to interact with the farmers directly. The kinds of e-commerce systems that the buyers are interested in are social media and mobile applications. With reference to financial feasibility, the government works closely with financial institutions such as the Small and Medium Enterprise Development Bank of Thailand (SME Bank) and the Bank for Agriculture and Agricultural Cooperatives. Additionally, the government provides financial advice to farmers so that they know how to manage their finances and budgets. It is also found that today the buyers are willing to pay more for higher-priced non-toxic vegetables than other vegetables because they trust the quality that comes from local farmers. If in the future non-toxic vegetable sales promotions are organized, it is likely that more buyers will be interested in buying non-toxic vegetables. According to the analyses on technology, management, marketing and financing, there is a possibility for the farmers to sell their non-toxic vegetables through the e-commerce system. To support the farmers, the government should encourage the farmers to use the e-commerce system to sell their non-toxic vegetables and to educate them to add value to their vegetables by doing research on non-toxic vegetables, developing innovations, creating vegetable packaging designs and brand building. The farmers are also suggested to grow two kinds of non-toxic vegetables which are pesticide-free vegetables and hydroponic vegetables and with social media as a facilitator, to develop channels for non-toxic vegetable distribution through the e-commerce system. |
| dc.identifier.uri | https://sar.trang.psu.ac.th/id/70 |
| dc.language.iso | tha |
| dc.publisher | Prince of Songkla University, Trang Campus |
| dc.subject | พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ |
| dc.subject | ผักปลอดสารพิษ |
| dc.subject | การตลาด |
| dc.subject | การพาณิชย์ |
| dc.subject.keyword | การพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ |
| dc.subject.keyword | ผักปลอดสารพิษ |
| dc.subject.keyword | การตลาด |
| dc.type | วิทยานิพนธ์ |
| dc.rights | Public |
| dc.rights.license | CC BY-NC-ND 4.0 - แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง |
| dc.faculty | คณะพาณิชยศาสตร์และการจัดการ |
| dc.contributor.advisor | วรางคณา ตันฑสันติสกุล |
| dc.degree.discipline | การจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศทางธุรกิจ |
| dc.degree.grantor | มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตตรัง |
| dc.degree.name | บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต |
| dc.degree.type | Master |
| dc.degree.level | Master |
| dc.relation.fulltext | http://kb.psu.ac.th/psukb/handle/2016/12683 |
| dc.coverage.spatial | จังหวัดตรัง |
| dc.coverage.temporal | 2561 |
| dc.subject.sdg | SDG-8: งานที่มีคุณค่าและการเติบโตทางเศรษฐกิจ |
| dc.subject.sdg | SDG-9: อุตสาหกรรม นวัตกรรม และโครงสร้างพื้นฐาน |
| dc.subject.sdg | SDG-12: การบริโภคและการผลิตที่ยั่งยืน |
บทคัดย่อ (Abstract)
ภาษาไทย (Thai)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) เพื่อศึกษาพฤติกรรมการซื้อผักปลอดสารพิษของผู้ที่ซื้อผักปลอดสารพิษ 2) เพื่อศึกษาพฤติกรรมการใช้ระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ของผู้ที่ซื้อผักปลอดสารพิษ และ 3) เพื่อศึกษาและวิเคราะห์ความเป็นไปได้ด้านเทคโนโลยี ด้านการตลาด ด้านการจัดการ ด้านการเงิน ของการจำหน่ายผักปลอดสารพิษผ่านระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ ใช้แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง โดยใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก เป็นเครื่องมือ ทำการศึกษากลุ่มตัวอย่าง 3 กลุ่ม ดังนี้ กลุ่ม นักวิชาการส่งเสริมการเกษตรสำนักงานเกษตรจังหวัดตรังจำนวน 2 คน กลุ่มเกษตรกรที่ปลูกผักปลอดสารพิษรายใหญ่ในจังหวัดตรังที่ขึ้นทะเบียนเกษตรกร (ทบก.) กับสำนักงานเกษตรจังหวัดตรังและได้รับตรามาตรฐานเกษตรดีที่เหมาะสม (GAP) จำนวน 9 คน และกลุ่มผู้ที่ซื้อผักปลอดสารพิษจากเกษตรกรจำนวน 9 คน ที่ผ่านเกณฑ์ 4 เกณฑ์ ผลการวิจัยพบว่า 1. ผู้ที่ซื้อผักปลอดสารพิษในจังหวัดตรังส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุระหว่าง 31 - 40 ปี สถานภาพสมรส การศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ปริญญาตรีและปริญญาโท ประกอบอาชีพธุรกิจส่วนตัว มีรายได้ต่อเดือนระหว่าง 10,001 - 20,000 บาท นิยมซื้อผักปลอดสารพิษมากที่สุด 2 ประเภท คือ ผักปลอดสารเคมีและผักไฮโดรโปนิกส์ โดยนำไปประกอบอาหาร หรือใช้สำหรับธุรกิจหรือบริการ ผู้ซื้อผักปลอดสารพิษ สั่งซื้อผักปลอดสารพิษผ่านทางโทรศัพท์และผ่านทางระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งตนเองเป็นบุคคลที่มีอิทธิพลในการตัดสินใจเลือกซื้อ สถานที่ซื้อผักปลอดสารพิษบ่อยที่สุด คือ ซื้อผักปลอดสารพิษโดยตรงกับเกษตรกร เพราะเชื่อมั่นในคุณภาพของผักปลอดสารพิษและมาตรฐานการรับรองสินค้าการเกษตร ความถี่ในการซื้อส่วนใหญ่ซื้อทุกวัน ค่าใช้จ่ายในการซื้อผักปลอดสารพิษส่วนใหญ่ไม่เกิน 300 บาทต่อครั้ง และสูงสุด 6,000 บาทต่อครั้ง 2. ผู้ซื้อผักปลอดสารพิษในจังหวัดตรังมีประสบการณ์ในการซื้อสินค้าผ่านระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์จำนวน 7 คน โดยผู้ที่มีประสบการณ์ให้เหตุผลว่า มีความสะดวกในการเลือกซื้อ ประหยัดเวลา และสามารถเปรียบเทียบราคาได้หลากหลายช่องทาง ประเภทสินค้าและบริการที่ซื้อผ่านระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ คือ เสื้อผ้า ของใช้ ความถี่ในการซื้อสินค้าเดือนละ 1 ครั้ง ค่าใช้จ่ายในการซื้อสินค้าไม่เกิน 1,000 บาทต่อครั้ง และใช้ระยะเวลาในการซื้อสินค้าผ่านระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ไม่เกิน 50 นาที โดยผู้ซื้อมีวิธีการค้นหาข้อมูล รายละเอียดของสินค้าและเปรียบเทียบราคาก่อนตัดสินใจซื้อ วิธีการชำระเงิน คือ ชำระเงินผ่านทางอินเทอร์เน็ตแบงก์กิ้ง ระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ที่นิยมใช้มากที่สุด คือ เฟสบุ๊ค เว็บไซต์ และแอพพลิเคชั่น โดยใช้สมาร์ตโฟนในการสั่งซื้อสินค้าผ่านทางระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ 3. ความเป็นไปได้ด้านเทคโนโลยี ด้านการตลาด ด้านการจัดการ ด้านการเงิน ของการจำหน่ายผักปลอดสารพิษผ่านระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ พบว่า ด้านเทคโนโลยี ภาครัฐให้การสนับสนุน มีการถ่ายทอดการใช้เทคโนโลยีด้านการผลิต การจัดจำหน่ายผลผลิตผ่านทางระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ โดยภาครัฐร่วมมือกับภาคเอกชน จัดอบรมเชิงปฏิบัติการให้กับเกษตรกร เกษตรกรที่ปลูกผักปลอดสารพิษมีทักษะในการใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์และมีความรู้ในการนำผักปลอดสารพิษมาจำหน่ายผ่านระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ เพื่อเพิ่มช่องทางการจำหน่าย และสามารถตอบสนองต่อความต้องการของผู้ที่ซื้อผักปลอดสารพิษให้มีความสะดวกและรวดเร็วในสั่งซื้อ สามารถเลือกวิธีการชำระเงิน เลือกวิธีการจัดส่ง โดยผู้ที่ซื้อผักปลอดสารพิษไม่ต้องเสียเวลาในการเดินทางไปซื้อผักปลอดสารพิษด้วยตนเอง ด้านการตลาด ภาครัฐวางแผนให้เกษตรกรจำหน่ายผักปลอดสารพิษผ่านโมเดิร์นเทรดและร้านอาหารในจังหวัดตรัง โดยตรงไม่ต้องผ่านพ่อค้าคนกลาง มีการสร้างมูลค่าเพิ่มโดยใช้บรรจุภัณฑ์ที่ปลอดภัยต่อผู้บริโภคและสิ่งแวดล้อม การเขียนเรื่องราวของผักปลอดสารพิษ (Story telling) รวมถึงการแปรรูปผักปลอดสารพิษให้มีความหลากหลายเพื่อตอบสนองวิถีการดำรงชีวิตของผู้ที่ซื้อผักปลอดสารพิษ ด้านการจัดการ ภาครัฐมีการวางนโยบายด้านเศรษฐกิจพอเพียงและปรับโครงสร้างเศรษฐกิจภาคการเกษตรให้สอดคล้องกับเกษตรกรที่ปลูกผักปลอดสารพิษในจังหวัดตรัง สร้างสมรรถนะด้านการแข่งขันเพื่อก้าวสู่การทำเกษตร 4.0 ซึ่งเกษตรกรที่ปลูกผักปลอดสารพิษในจังหวัดตรังเป็นผู้ดูแล บริหารจัดการ และรับคำสั่งซื้อจากผู้ที่ซื้อผักปลอดสารพิษตลอดจนวางแผนการผลิตให้สอดคล้องกับความต้องการของผู้บริโภค โดยผู้ที่ซื้อผักปลอดสารพิษจะให้ความสำคัญในการสั่งซื้อผักปลอดสารพิษผ่านทางระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ที่ไม่มีความซับซ้อน สะดวกต่อการใช้งาน สามารถติดต่อกับผู้ผลิตได้โดยตรง ลักษณะของระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ที่ผู้ซื้อผักปลอดสารพิษต้องการ คือ สื่อสังคมออนไลน์และแอพพลิเคชั่น ด้านการเงิน ภาครัฐมีการร่วมมือกับหน่วยงานทางการเงิน ได้แก่ ธนาคารพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมแห่งประเทศไทย (SME Bank) ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร (ธ.ก.ส.) พร้อมให้คำปรึกษาด้านการเงิน เกษตรกรมีการจัดทำบัญชีทางด้านการเงิน งบประมาณในการลงทุนอย่างเป็นระบบ และมีสภาพคล่องทางด้านการเงิน ผู้ที่ซื้อผักปลอดสารพิษยินดีจ่ายเงินในการซื้อผักปลอดสารพิษที่มีราคาที่สูงกว่าผักทั่วไป เพราะมีความเชื่อมั่นในคุณภาพของผักปลอดสารพิษที่มาจากเกษตรกรผู้ปลูกผักปลอดสารพิษในจังหวัดตรัง และหากมีการจัดโปรโมชั่นจะช่วยกระตุ้นให้ผู้ที่ซื้อผักปลอดสารพิษหรือผู้ที่สนใจผักปลอดสารพิษซื้อผักปลอดสารพิษเพิ่มมากขึ้น จากการวิเคราะห์ด้านเทคโนโลยี ด้านการตลาด ด้านการจัดการ และด้านการเงิน พบว่ามีความเป็นไปได้ที่จะนำผักปลอดสารพิษมาจำหน่ายผ่านทางระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ ตอบสนองความต้องการของกลุ่มเป้าหมายและคุ้มค่าต่อการลงทุน โดยข้อเสนอแนะต่อภาครัฐ คือ การสนับสนุนให้เกษตรกรที่นำระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์มาเป็นช่องทางในการจำหน่ายผักปลอดสารพิษ โดยการให้ความรู้ การสร้างมูลค่าเพิ่มผักปลอดสารพิษด้วยผลงานวิจัย นวัตกรรม การออกแบบบรรจุภัณฑ์ และสร้างแบรนด์ของผักปลอดสารพิษ ส่วนข้อเสนอแนะที่มีต่อเกษตรกรที่ปลูกผักปลอดสารพิษ คือ เกษตรกรควรปลูกผักปลอดสารพิษ 2 ประเภท ได้แก่ ผักปลอดสารเคมีและผักไฮโดรโปนิกส์ และพัฒนาช่องทางการจำหน่ายผักปลอดสารพิษผ่านทางระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์โดยใช้สื่อสังคมออนไลน์เป็นเครื่องมือจำหน่ายผักปลอดสารพิษ
ภาษาอังกฤษ (English)
The objectives of this research are: 1) to study the consumers’ buying behaviors of non-toxic vegetables; 2) to study the consumers’ behaviors on using e-commerce to buy non-toxic vegetables; 3) to study the feasibility of technology, management, marketing, and financing on the distribution of non-toxic vegetables through the e-commerce system. By applying the semi-structured interview as an instrument, the researcher conducted in-depth interviews with participants. The data was collected from three groups of people: 1) two Agricultural Extension officers from Trang Provincial Agricultural Extension Office; 2) nine major farmers who grow non-toxic vegetables in Trang Province, appear on the list of the Farmer Register of Trang Provincial Agricultural Office and are certified by the Good Agriculture Practice (GAP); 3) nine customers who bought non-toxic vegetables from the farmers who passed four agricultural criteria. The research results are as follows: 1. Most buyers who bought non-toxic vegetables in Trang Province are female aged between 31-40 and married. The buyers vary in educational background, from high school level, undergraduate degree to master’s degree, and some of them are business owners. The average income earned is between 10,001-20,000 baht per month. There were two kinds of non-toxic vegetables they preferred buying: pesticide-free vegetables and hydroponic vegetables. The vegetables they bought were used in cooking and in their business and services. They bought them via phone and the e-commerce system; they could make their own choice of what to buy. The most common way to buy non-toxic vegetables is directly from the farmers as they know the quality of the vegetables, which are assured by the Certification of Agricultural Products. Vegetables are purchased daily, with the buyers spending between 300 to 6,000 baht each day. 2. Of the nine buyers, seven bought the non-toxic vegetables via the e-commerce system. Their reasons for this are convenience, time and price comparison opportunity. Other products that they buy via the system include clothes and personal items. The frequency of buying is once a month and their budget per time is of no more than 1,000 baht. The minimum time spent on the e-commerce buying is 50 minutes. The buyers usually search for product details and compare their prices before buying, and payment is usually accomplished using internet banking. Through their smart phones, the most popular e-commerce systems that they use are Facebook, websites and mobile applications. 3. With regard to the feasibility of technology on the distribution of non-toxic vegetables through the e-commerce system, it is apparent that the government provides knowledge on production technology and organizes non-toxic vegetable distribution through the e-commerce system. In addition, the government also works in collaboration with private sectors to organize workshops for farmers who can learn how to use electronic devices to sell their non-toxic vegetables via the e-commerce system. Consequently, they have more channels to sell their vegetables and to provide for buyers a fast and easy way to order their products. In other words, through the system the buyers can choose the type of payment and mode of delivery they prefer, hence saving their travel time. In connection with marketing feasibility, the government plans for the farmers to sell their non-toxic vegetables directly through Modern Trade and to restaurants in Trang, that is to say, without going to the middle man. To add value to their products, the government suggests that they use safe and environment-friendly packages which provide product stories, and that they process their non-toxic vegetables into various forms in order to meet the buyers’ lifestyles. In terms of management, the government applies the Self-Sufficient Economic Policy to help guide the farmers and adjusts the economic structure of the agricultural sector to be consistent with the way the local farmers grow their non-toxic vegetables so as to increase the ability of the farmers to compete in the market according to the Agriculture 4.0 Model, part of Thailand’s economic policy. Under this model’s guidelines, the farmers run the business themselves by taking orders from the buyers and setting their own production plans to meet their buyers' demands. The buyers can buy non-toxic vegetables through the e-commerce system, which is not complicated, easy to be used and allows them to interact with the farmers directly. The kinds of e-commerce systems that the buyers are interested in are social media and mobile applications. With reference to financial feasibility, the government works closely with financial institutions such as the Small and Medium Enterprise Development Bank of Thailand (SME Bank) and the Bank for Agriculture and Agricultural Cooperatives. Additionally, the government provides financial advice to farmers so that they know how to manage their finances and budgets. It is also found that today the buyers are willing to pay more for higher-priced non-toxic vegetables than other vegetables because they trust the quality that comes from local farmers. If in the future non-toxic vegetable sales promotions are organized, it is likely that more buyers will be interested in buying non-toxic vegetables. According to the analyses on technology, management, marketing and financing, there is a possibility for the farmers to sell their non-toxic vegetables through the e-commerce system. To support the farmers, the government should encourage the farmers to use the e-commerce system to sell their non-toxic vegetables and to educate them to add value to their vegetables by doing research on non-toxic vegetables, developing innovations, creating vegetable packaging designs and brand building. The farmers are also suggested to grow two kinds of non-toxic vegetables which are pesticide-free vegetables and hydroponic vegetables and with social media as a facilitator, to develop channels for non-toxic vegetable distribution through the e-commerce system.