วิทยานิพนธ์
2568 (พ.ศ.) / 2025 (ค.ศ.)
วิทยานิพนธ์
ศูนย์เรียนรู้ดาราศาสตร์อิสลาม
Islamic astronomy learning center
#ดาราศาสตร์อิสลาม
#ศูนย์การเรียนรู้
SDG-3: สุขภาพและความเป็นอยู่ที่ดี
SDG-4: การศึกษาที่มีคุณภาพ
SDG-11: เมืองและชุมชนที่ยั่งยืน
SDG-17: ความร่วมมือเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน
ผู้แต่ง (Creator)
หัวเรื่อง (Subject)
คำสำคัญ (Keywords)
ปีที่เผยแพร่ (Year)
คณะ (Faculty)
ภาษา (Language)
URI (Identifier)
ระดับปริญญา (Degree Level)
ชื่อปริญญา (Degree Name)
ประเภทปริญญา (Degree Type)
สาขาวิชา (Discipline)
ที่ปรึกษา (Advisor)
มหาวิทยาลัย/สถาบัน (University/Institution)
หน่วยงานที่มอบปริญญา (Grantor)
ลิงก์บทความฉบับเต็ม (Full Text URL)
สถานที่ที่เกี่ยวข้อง (Spatial Coverage)
ช่วงเวลาที่ศึกษา (Temporal Coverage)
สิทธิ์การใช้งาน (Access Level)
สัญญาอนุญาต (License)
Dublin Core Metadata
| Element | Value |
|---|---|
| dc.title | ศูนย์เรียนรู้ดาราศาสตร์อิสลาม |
| dc.title.alternative | Islamic astronomy learning center |
| dc.contributor.author | ซอฟียะห์ แยนา (คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์) |
| dc.date.accessioned | 2026-04-10T09:34:22+07:00 |
| dc.date.issued | 2025 |
| dc.date.issuedBE | 2568 |
| dc.description.abstract | ดาราศาสตร์อิสลาม เป็นองค์ความรู้ดั้งเดิมที่มีความสำคัญต่อการดำเนินชีวิตและการปฏิบัติ- ศาสนกิจของมุสลิม ตั้งแต่การกำหนดเวลาละหมาด การสังเกตจันทร์เสี้ยว (الهلال) เพื่อเริ่มเดือน ฮิจเราะห์ไปจนถึงการหาทิศกิบละฮ์จากตำแหน่งของดวงดาวบนท้องฟ้า อย่างไรก็ตามในปัจจุบันองค์- ความรู้ดังกล่าวค่อย ๆ ถูกลดบทบาทลงจากชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะในกลุ่มเยาวชนที่พึ่งพาเทคโน- โลยีโดยขาดความเข้าใจในหลักการเบื้องหลัง ส่งผลให้ความรู้ทางดาราศาสตร์ และศรัทธาถูกแยกออก จากกัน โครงการวิทยานิพนธ์ “ศูนย์การเรียนรู้ดาราศาสตร์อิสลาม จังหวัดปัตตานี” จึงถูกริเริ่มขึ้น เพื่อฟื้นฟูความเข้าใจในความสัมพันธ์ระหว่างท้องฟ้า เวลา และการปฏิบัติศาสนกิจ ผ่านสถาปัตย- กรรมที่ทำหน้าที่เป็นสื่อกลางของการเรียนรู้และการตระหนักรู้เชิงศรัทธา ประเด็นปัญหาหลักของโครงการคือ การขาดแคลนพื้นที่เรียนรู้ร่วมสมัยที่สามารถถ่ายทอด องค์ความรู้ดาราศาสตร์อิสลามได้อย่างเข้าใจง่ายและเข้าถึงได้ทุกวัย โครงการจึงพัฒนาแนวคิด “Shadow to Sky” โดยมุ่งเน้นการรับรู้เวลา ผ่านปรากฏการณ์ของแสงและเงา และนำไปสู่ ความเข้าใจท้องฟ้าในฐานะแหล่งกำเนิดของวัน เวลา และทิศทางในศาสนาอิสลาม แนวคิดดังกล่าว อ้างอิงทฤษฎี Contextual Model of Learning, Experiential Learning Cycle และ Phenomenology of Space and Light เพื่อสร้างประสบการณ์เชิงสถาปัตยกรรมที่ผู้ใช้งาน สามารถเรียนรู้ผ่านการเคลื่อนไหว การสังเกต และการรับรู้พื้นที่ ร่วมกับการวิเคราะห์กรณีศึกษา ได้แก่ Shanghai Astronomy Museum, Afaaq Stargazing Center และ Museum of Islamic Art Doha เพื่อสังเคราะห์แนวทางในการออกแบบพื้นที่ที่เชื่อมโยงวิทยาศาสตร์กับศาสนาได้อย่าง เหมาะสม โครงการตั้งอยู่ที่ตำบลรูสะมิแล อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี บนพื้นที่ที่มีศักยภาพในการ สังเกตท้องฟ้าและใกล้ชุมชนมุสลิม โดยเป็นความร่วมมือระหว่างมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยา- เขตปัตตานี และคณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดปัตตานี ภายในโครงการประกอบด้วยพื้นที่ เรียนรู้เชิงประสบการณ์ 5 ฐาน ได้แก่ Astrolabe Lab, Qibla Navigator, Journey of Muslim Astronomers, Hilal Lab และ Sky-to-Life Maker Space รวมถึงพื้นที่นิทรรศการ พื้นที่จำลองท้องฟ้า และพื้นที่สาธารณะต่าง ๆ รวมพื้นที่ใช้สอยประมาณ 5,213 ตารางเมตร กลุ่มผู้ใช้งานหลักคือเยาวชน นักเรียน นักศึกษา นักวิชาการ ผู้นำศาสนา และประชาชนทั่วไป โดยผล การออกแบบแสดงให้เห็นว่าสถาปัตยกรรมสามารถทำหน้าที่เป็นเครื่องมือในการเรียนรู้ที่เชื่อมโยงฟ้า เวลา และการปฏิบัติศาสนกิจเข้าด้วยกันได้อย่างเป็นรูปธรรม พร้อมทั้งให้ความสำคัญกับความยั่งยืน และความยืดหยุ่นของพื้นที่ในการรองรับการใช้งานที่หลากหลาย |
| dc.description.abstract | Islamic astronomy is a traditional body of knowledge that plays a significant role in the daily life and religious practices of Muslims, from determining prayer times and observing the الهلال (crescent moon) for the beginning of the Hijri month, to identifying the Qibla direction through celestial observation. However, in the present day, this knowledge has gradually diminished in everyday life, particularly among younger generations who rely heavily on technology without understanding its underlying principles. As a result, astronomical knowledge and faith have become increasingly disconnected. This thesis project, “Islamic Astronomy Learning Center, Pattani,” is therefore initiated to restore the understanding of the relationship between the sky, time, and religious practices through architecture as a medium for learning and spiritual awareness. The main issue addressed in this project is the lack of contemporary learning spaces that effectively communicate Islamic astronomical knowledge in an accessible and engaging way for all age groups. The project proposes the concept of “Shadow to Sky,” which emphasizes the perception of time through the phenomena of light and shadow, leading to an understanding of the sky as the origin of time, direction, and religious practices in Islam. This concept is informed by key theories including the Contextual Model of Learning, Experiential Learning Cycle, and Phenomenology of Space and Light, aiming to create an architectural experience where users learn through movement, observation, and spatial perception. Case studies such as Shanghai Astronomy Museum, Afaaq Stargazing Center, and Museum of Islamic Art Doha are also analyzed to synthesize appropriate design approaches that integrate science and faith. The project is located in Rusamilae Subdistrict, Mueang District, Pattani Province, on a site with strong potential for sky observation and proximity to a Muslim community. It is a collaboration between Prince of Songkla University, Pattani Campus, and the Pattani Provincial Islamic Committee. The program includes five experiential learning zones: Astrolabe Lab, Qibla Navigator, Journey of Muslim Astronomers, Hilal Lab, and Sky-to-Life Maker Space, along with exhibition areas, a sky simulation space, and various public spaces, totaling approximately 5,213 square meters. The primary users include youth, students, academics, religious leaders, and the general public. The design demonstrates how architecture can function as a learning tool that connects the sky, time, and religious practices in a tangible way, while also emphasizing sustainability through natural light, solar orientation, and ventilation, as well as flexibility to support diverse activities and changing conditions. |
| dc.format.extent | 7,442,685 bytes (7.10 MB) |
| dc.format.mimetype | application/pdf |
| dc.format.checksum | sha256:c92dd7ae15d389a75ac5b6d82db2837850e70c1ec33ce44e043f3554b6ad0002 |
| dc.identifier.uri | https://sar.trang.psu.ac.th/id/45 |
| dc.language.iso | tha |
| dc.publisher | Prince of Songkla University, Trang Campus |
| dc.subject | ดาราศาสตร์อิสลาม |
| dc.subject | ศูนย์การเรียนรู้ |
| dc.subject | การออกแบบสถาปัตยกรรม |
| dc.subject.keyword | ดาราศาสตร์อิสลาม |
| dc.subject.keyword | ศูนย์การเรียนรู้ |
| dc.type | วิทยานิพนธ์ |
| dc.rights | Public |
| dc.rights.license | CC BY-NC-ND 4.0 - แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง |
| dc.faculty | คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ |
| dc.contributor.advisor | อัญรินทร์ บวรอารยะศิลป์ |
| dc.degree.discipline | สถาปัตยกรรมศาสตร์ |
| dc.degree.grantor | มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตตรัง |
| dc.degree.name | สถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต |
| dc.degree.type | Bachelor |
| dc.degree.level | Bachelor |
| dc.relation.fulltext | https://online.anyflip.com/dgtmw/rnrz/mobile/index.html |
| dc.coverage.spatial | ตำบลรูสะมิแล อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี |
| dc.coverage.temporal | พ.ศ. 2568 - 2569 |
| dc.subject.sdg | SDG-3: สุขภาพและความเป็นอยู่ที่ดี |
| dc.subject.sdg | SDG-4: การศึกษาที่มีคุณภาพ |
| dc.subject.sdg | SDG-11: เมืองและชุมชนที่ยั่งยืน |
| dc.subject.sdg | SDG-17: ความร่วมมือเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน |
บทคัดย่อ (Abstract)
ภาษาไทย (Thai)
ดาราศาสตร์อิสลาม เป็นองค์ความรู้ดั้งเดิมที่มีความสำคัญต่อการดำเนินชีวิตและการปฏิบัติ- ศาสนกิจของมุสลิม ตั้งแต่การกำหนดเวลาละหมาด การสังเกตจันทร์เสี้ยว (الهلال) เพื่อเริ่มเดือน ฮิจเราะห์ไปจนถึงการหาทิศกิบละฮ์จากตำแหน่งของดวงดาวบนท้องฟ้า อย่างไรก็ตามในปัจจุบันองค์- ความรู้ดังกล่าวค่อย ๆ ถูกลดบทบาทลงจากชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะในกลุ่มเยาวชนที่พึ่งพาเทคโน- โลยีโดยขาดความเข้าใจในหลักการเบื้องหลัง ส่งผลให้ความรู้ทางดาราศาสตร์ และศรัทธาถูกแยกออก จากกัน โครงการวิทยานิพนธ์ “ศูนย์การเรียนรู้ดาราศาสตร์อิสลาม จังหวัดปัตตานี” จึงถูกริเริ่มขึ้น เพื่อฟื้นฟูความเข้าใจในความสัมพันธ์ระหว่างท้องฟ้า เวลา และการปฏิบัติศาสนกิจ ผ่านสถาปัตย- กรรมที่ทำหน้าที่เป็นสื่อกลางของการเรียนรู้และการตระหนักรู้เชิงศรัทธา ประเด็นปัญหาหลักของโครงการคือ การขาดแคลนพื้นที่เรียนรู้ร่วมสมัยที่สามารถถ่ายทอด องค์ความรู้ดาราศาสตร์อิสลามได้อย่างเข้าใจง่ายและเข้าถึงได้ทุกวัย โครงการจึงพัฒนาแนวคิด “Shadow to Sky” โดยมุ่งเน้นการรับรู้เวลา ผ่านปรากฏการณ์ของแสงและเงา และนำไปสู่ ความเข้าใจท้องฟ้าในฐานะแหล่งกำเนิดของวัน เวลา และทิศทางในศาสนาอิสลาม แนวคิดดังกล่าว อ้างอิงทฤษฎี Contextual Model of Learning, Experiential Learning Cycle และ Phenomenology of Space and Light เพื่อสร้างประสบการณ์เชิงสถาปัตยกรรมที่ผู้ใช้งาน สามารถเรียนรู้ผ่านการเคลื่อนไหว การสังเกต และการรับรู้พื้นที่ ร่วมกับการวิเคราะห์กรณีศึกษา ได้แก่ Shanghai Astronomy Museum, Afaaq Stargazing Center และ Museum of Islamic Art Doha เพื่อสังเคราะห์แนวทางในการออกแบบพื้นที่ที่เชื่อมโยงวิทยาศาสตร์กับศาสนาได้อย่าง เหมาะสม โครงการตั้งอยู่ที่ตำบลรูสะมิแล อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี บนพื้นที่ที่มีศักยภาพในการ สังเกตท้องฟ้าและใกล้ชุมชนมุสลิม โดยเป็นความร่วมมือระหว่างมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยา- เขตปัตตานี และคณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดปัตตานี ภายในโครงการประกอบด้วยพื้นที่ เรียนรู้เชิงประสบการณ์ 5 ฐาน ได้แก่ Astrolabe Lab, Qibla Navigator, Journey of Muslim Astronomers, Hilal Lab และ Sky-to-Life Maker Space รวมถึงพื้นที่นิทรรศการ พื้นที่จำลองท้องฟ้า และพื้นที่สาธารณะต่าง ๆ รวมพื้นที่ใช้สอยประมาณ 5,213 ตารางเมตร กลุ่มผู้ใช้งานหลักคือเยาวชน นักเรียน นักศึกษา นักวิชาการ ผู้นำศาสนา และประชาชนทั่วไป โดยผล การออกแบบแสดงให้เห็นว่าสถาปัตยกรรมสามารถทำหน้าที่เป็นเครื่องมือในการเรียนรู้ที่เชื่อมโยงฟ้า เวลา และการปฏิบัติศาสนกิจเข้าด้วยกันได้อย่างเป็นรูปธรรม พร้อมทั้งให้ความสำคัญกับความยั่งยืน และความยืดหยุ่นของพื้นที่ในการรองรับการใช้งานที่หลากหลาย
ภาษาอังกฤษ (English)
Islamic astronomy is a traditional body of knowledge that plays a significant role in the daily life and religious practices of Muslims, from determining prayer times and observing the الهلال (crescent moon) for the beginning of the Hijri month, to identifying the Qibla direction through celestial observation. However, in the present day, this knowledge has gradually diminished in everyday life, particularly among younger generations who rely heavily on technology without understanding its underlying principles. As a result, astronomical knowledge and faith have become increasingly disconnected. This thesis project, “Islamic Astronomy Learning Center, Pattani,” is therefore initiated to restore the understanding of the relationship between the sky, time, and religious practices through architecture as a medium for learning and spiritual awareness. The main issue addressed in this project is the lack of contemporary learning spaces that effectively communicate Islamic astronomical knowledge in an accessible and engaging way for all age groups. The project proposes the concept of “Shadow to Sky,” which emphasizes the perception of time through the phenomena of light and shadow, leading to an understanding of the sky as the origin of time, direction, and religious practices in Islam. This concept is informed by key theories including the Contextual Model of Learning, Experiential Learning Cycle, and Phenomenology of Space and Light, aiming to create an architectural experience where users learn through movement, observation, and spatial perception. Case studies such as Shanghai Astronomy Museum, Afaaq Stargazing Center, and Museum of Islamic Art Doha are also analyzed to synthesize appropriate design approaches that integrate science and faith. The project is located in Rusamilae Subdistrict, Mueang District, Pattani Province, on a site with strong potential for sky observation and proximity to a Muslim community. It is a collaboration between Prince of Songkla University, Pattani Campus, and the Pattani Provincial Islamic Committee. The program includes five experiential learning zones: Astrolabe Lab, Qibla Navigator, Journey of Muslim Astronomers, Hilal Lab, and Sky-to-Life Maker Space, along with exhibition areas, a sky simulation space, and various public spaces, totaling approximately 5,213 square meters. The primary users include youth, students, academics, religious leaders, and the general public. The design demonstrates how architecture can function as a learning tool that connects the sky, time, and religious practices in a tangible way, while also emphasizing sustainability through natural light, solar orientation, and ventilation, as well as flexibility to support diverse activities and changing conditions.